Storythai

I need only Angel No.12.

อยากซบไหล่ อู้ว...

เหนื่อยง่ะ...
รู้สึกเหมือนกำลังรับปริญญาให้พ่อแม่ญาติพี่น้องจริงๆนะ
เพราะว่าทรมานมากเลยอ่ะ
ตอนนี้เท้าระบม แผลเหวอะ เป็นอะไรที่เจ็บปวดจากการใส่รองเท้าคัชชูเจงๆ

พอคิดว่าต้องเข้าไปนั่งให้หอประชุมตั้งแต่ 7.30 ยันบ่ายโมงก็... เหอ...

เมื่อวานไปซ้อมรอบสอง รู้สึกว่าอาจารย์คณะ Arts Chinese, Japanese, French, Music
เป็นอะไรที่ชิลมาก คือ ซ้อมแบบ โอเคค่ะ นักเรียนคงทำได้แล้ว เรากลับบ้านกันเถอะ
ดีเหมือนกัน หวังว่าวันจริงคงไม่เปิ่นออกมานะ ฮ่าๆๆๆ

ออกมาจากห้องประชุมก็ไปถ่ายรูปเล่นกับหมูกับพี่อ้อย ลัลล้ามาก
ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะชวนหลายๆคนมาถ่ายด้วยนะ
เมื่อวานคนน้อย วิวสวย แดดกำลังดี
แต่อย่างว่า ใครจะถ่อมาถึงบางนา
วันที่หมูมาวันแรกยังบอกเลยว่า มหาลัยเบียร์ไกลโคด
เข้าใจแล้วที่เวลาโทรมาชวนไปไหน ถ้าอยู่มหาลัยต้องคิดหนักหน่อย

ออกจากมหาลัยก็ไปกิน กิน และกิน
กินข้าวเย็นสองรอบ อิ่มโคด

ขอบคุณหมูมากๆ คอยรับส่งสองวันละ เหนื่อยแทน
ไม่มีรถก็ลำบาก แต่ก็ดีนะ จะได้เป็นข้ออ้างลากหมูมาอยู่เป็นเพื่อน เหอๆ

ว่าแต่หนุ่มน้อยของเราจะเรียนไหวมั้ยหนอ Marketing เนี่ย
ยังไงก็สู้ๆนะจ๊ะ
รู้แหละว่าอยากเรียนมาช่วยคุณพ่อใช่ม้า น่ารักจริงเชียว

ป.ล. แม่สวยชิมิ โดนบอกตั้งแต่เด็กละ
แล้วทุกคนก็จะบอกว่า ทำไมหน้าไม่เหมือนแม่เลย (เศร้า ฮ่าๆๆ)

ถ่ายกับอาม่ายิ้มเยอะไปหน่อยนะ ตีนกาขึ้น
แต่ก็รู้สึกว่าจะเป็นรูปที่แฮปปี้มาก
รักอาม่าที่สุด เพราะอาม่าเลี้ยงมาตั้งแต่เกิดอ่ะ